کتاب شرح جامع مثنوی معنوی دفتر پنجم نوشته کریم زمانی توسط انتشارات اطلاعات با موضوع ادبیات فارسی، شعر به چاپ رسیده است.
شرحى است به زبان ساده و گويا و مفيد بر تمامى ابيات ششدفترمثنوى معنوى مولانا جلالالدين محمد بلخى. در اين شرح، همه واژهها و اصطلاحات عرفانى وفلسفى و علمى و آيات قرآنى و احاديث و ضربالمثلهايى كه درمطاوى ابيات آمده با بيانى روشن مورد شرح قرار گرفته و نهايتاً نتيجهگيرى حكايات و تمثيلها نيز بيان شده است.
این مقاله به بررسی دفتر پنجمِ شرح جامع مثنوی معنوی اختصاص دارد. نقد و بررسی تمام 4238 بیت این دفتر بیش از ظرفیت یک مقاله است. ازاین رو، در این پژوهش با دستهبندی دلایل اصلی دریافتهای موجود در این اثر و آوردن یک یا چند نمونۀ مرتبط با آن تلاش میکنیم تا تصویری مختصر از کاستیهای این شرح به تصویر بکشیم. نویسنده در این بررسی به دو عامل مهم، یعنی درنظرگرفتن «بافت موقعیتی ابیات» و «استفاده از نشانههای درون متنی خودِ مثنوی» تکیه کرده است. از رهرو همین نقد و بررسی دریافتیم که، علیرغم تلاش بسیار جامعِ، این اثر کاستیهای چشمگیری دارد؛ مانند «ارتباط نداشتن معنای بیت با محور عمودیِ ابیات»، «رد کردن توضیحات صحیحِ دیگر شارحان»، «بیربط بودن توضیحات داخل قالب با منظور اصلی بیت»، «بیتوجهی به ارتباط و نخ نازک میان دو مصراع»، «خوانش نادرست بیت». وجود همین موارد باعث شده است تا معنای ارائه شدۀ برخی از ابیات با معانی احتمالی دیگر در مثنوی معنوی همخوان نباشد و همچنان جای خالی شرح مناسبی از مثنوی معنوی احساس شود.