برنامهریزی اجتماعی: تدوین، پایش و ارزشیابی مداخلات اجتماعی
کتاب حاضر مشتمل برهفت فصل می باشد. مشکل اجتماعی، تعاریف مفاهیم و انواع، عنوان فصل یکم و فرایند برنامه ریزی اجتماعی فصل دوم را به خود اختصاص داداه است. فصل سوم و چهارم به ترتیب فنون برنامه ریزی و برنامه ریزی برای یک مداخله ی اجتماعی و اصول و مبانی پایش و ارزشیابی را به تفصیل و دقت علمی مورد بررسی قرار می دهد. در فصلهای دیگر کتاب اصول و مبانی پایش و ارزشیابی با توجه به رویکردهای مختلف تشریح و تبیین می شود. می توان از این اثر به عنوان یک دست آورد برنامه ریزی اجتماعی در دانشگاه ها و کارگاه های آموزشی استفاده کرد. بی تردید مطالعه این کتاب برای دانشجویان علوم اجتماعی، جامعه شناسی، مددکاری اجتماعی، رفاه اجتماعی و دست اندرکاران برنامه ریزی اجتماعی و متخصصان علوم بهزیستی و توانبخشی سودمند و راه گشا خواهد بود.
در این کتاب با تعریف مشکل اجتماعی آشنا میشوید و پس از آن فرایند برنامهریزی اجتماعی رابه رای رفع مشکل میخوانید.به وسعت از برنامهریزی نوبت به فنون برنامهریزی برای یک مداخله اجتماعی میرسد و بعد از این که با فنون آشنا شدید مبانی پایش و ارزشیابی مداخله اجتماعی را خواهید خواند و رویکردهای متفاوت ان را خواهید شناخت. در نهایت نیز پایش و ارزشیابی یک برنامه اجتماعی را با مدل منطقی خواهید آموخت و با چینشهای مختلف ارزشیابی مداخلات اجتماعی آشنا خواهید شد. در بخشی از کتاب آمده است: " مصاحبه چهرهبهچهره با آگاهان و مطلعان کلیدی، دادههای جدید و اصلی را تولید میکند. مصاحبه با مطلعان کلیدی راهبردی است که ما را به شناسایی پاسخ سوالهای تحلیل وضعیت، نایل میکند. آگاهان کلیدی رهبران جماعت خود هستند و شامل متخصصان، مقامات، مدیران دستگاهها، خدمتگیرندگان و شهروندان منتخب میباشند. مصاحبه ما میتواند به صورت ساختاریافته انجام گیرد. در این صورت ما میتوانیم همه پرسشها را در قالب یک طرح تنظیمشده از مصاحبهشوندگان بپرسیم. اگر بخواهیم اطلاعات بیشتری در مورد پاسخهای سوالها به دست بیاوریم، میتوانیم چارچوب مصاحبه را با پرسشهایی تدوین کنیم که پاسخهای دقیقتر و جزییتری فراهم میکنند. از سوی دیگر، هنگامیکه اطلاعات بسیار کمی در مورد حوزه مشکل داریم، میتوانیم از مصاحبه بدون ساختار رسمی استفاده کنیم و با بحث آزاد از نظرات مصاحبهشونده بهتر مطلع شویم. این نوع مصاحبه شامل گفتگوهای بیشتری است و سوالها را با واکاوی بیشتر در صحبتهای مصاحبهشونده به دست خواهیم آورد. خطر مصاحبه فردی این است که ممکن است تصویر عینی از نیازهای گروه هدف ارائه ندهد و بیشتر نشاندهندهٔ دغدغههای آن افراد خاص باشند. "