دکتر عبدالحسین زرینکوب در اواخر اسفند 1301 خورشیدی در بروجرد چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهاش به پایان رساند. سپس به دبیری در دبیرستانهای بروجرد پرداخت. در سال 1327 لیسانس خود را از دانشکدهی ادبیات تهران دریافت کرد و در سال 1334 موفق به اخذ درجهی دکترای ادبیات از دانشگاه تهران شد.
دکتر زرین از سال 1341 به بعد در فواصل تدریس در دانشگاه تهران، در دانشگاههای هند، پاکستان، آکسفورد، سوربن، پرینستون، و… نیز به تدریس پرداخت. در ضمن این فعالیتها به علم ملل و نحل و مباحث مربوط به کلام نقد ادبی و تاریخ علاقه پیدا کرده و آثار ارزشمندی در این زمینه تالیف کرد. دکتر زرین کوب در اواخر عمر به مطالعه و تحقیق و تدریس مباحثی در عرفان و ادیان و تاریخ پرداخت. دهها کتاب و صدها مقاله حاصل تحقیقات ارزشمند او در طی پنجاه سال گذشته بوده است.
دکتر زرینکوب در تاریخ 24 شهریور 1378 درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (تهران) به خاک سپرده شد.
در باب نقد شعر فارسی و مقایسه ی آن با همتاهایش در ادبیات جهان آثار زیادی چه در قالب مقاله و چه به صورت سر فصل در کتب ادیبان و پژوهشگران یافت می شود اما یکی از مهم ترین آثاری که به صورت تخصصی در زمینه ی نقد شعر نوشته شده، کتاب شعر بی دروغ شعر بی نقاب اثر دکتر عبدالحسین زرین کوب از بزرگترین پژوهشگران معاصر ایران زمین است. اهمیت تحقیقات صورت گرفته در کنار نظریات شخصی نویسنده که خود از علمای شعر و ادب محسوب می شود سبب شده تا این اثر که در دهه ی چهل شمسی به انتشار رسیده بود، بارها مورد تجدید چاپ قرار گرفته و به عنوان یکی از مراجع معتبر در زمینه ی دانش نقد و تفکر انتقادی نسبت به شعر مورد استفاده ی پژوهندگان قرار گیرد. استاد زرین کوب در این کتاب، دیدگاه های خود در باب شعر نو و مقایسه ی آن با ادب جهان عرب و اروپا را با صراحت بیان کرده و معتقد است جامعه ی آکادمیک باید به این مساله مجال بیشتری بدهد. آنچه زرین کوب در این کتاب جمع آوری کرده است مجموع آموزه ها و بحث های ادبی است که وی طی ساعت های تدریس با دانشجویان خود داشته و به صورت پراکنده از آن ها سخن گفته است. در واقع کتاب از بیست فصل تشکیل شده که عمده ی مطالب آن شامل نقد و شناخت شعر و ادب، صحبت در باب لفظ و معنی و بیان، قالب ها و اهداف شعر، مقصد و معنی شعر، صنایع شعری و بدیعیات، قصه و شعر، وزن و قافیه وعروض، سبک شعری، نمایش و شعر عامیانه، مقایساتی در باب آموزه های ارسطو و افلاطون، آنچه از ادبیات اسلامی برای شعر به جا مانده، فلسفه و نقد، معنی و اقتضای حال و نقد حال و نوآوری ها می باشد.